Vücuttaki papillomlar

Bir dermatolog hastanın kolundaki papillomayı inceliyor

Papilloma, epitel dokusundan oluşan iyi huylu bir neoplazmdır. Vücudun çeşitli yerlerinde de benzer büyümeler görülüyor. Neoplazmların ana nedeni papillomavirüs enfeksiyonudur. Büyümelerin aktif büyümesi, tümörlerin cerrahi olarak çıkarılması için bir endikasyon olarak kabul edilir.

Belirtiler

Çoğu durumda papillomlar asemptomatik olarak büyür. Bir kişinin enfekte olduğu virüsün türüne bağlı olarak tümörler kırmızı, kahverengi veya başka tonlarda olabilir.

Papillomlar dejenerasyon riski nedeniyle tehlikelidir. Bu özellikle sık travmaya maruz kalan papillomlar için önemlidir. Bu nedenle bunların kaldırılması tavsiye edilir.

Papillomlar şu şekilde sınıflandırılır:

  1. Kaba (protozoa). Et rengi bakımından farklılık gösterirler. Çoğunlukla üst uzuvlarda veya parmaklarda kaba büyümeler görülür.
  2. Filiform. Gelişimin ilk aşamasında şekil kaba papillomlara benzer. Zamanla ince bir sap tarafından desteklenen filamentli büyümeler uzar.
  3. Ayak tabanı. Alt ekstremitelerde oluşturulmuştur. Bu tip papillomların konumu nedeniyle yürürken rahatsızlık yaratır. Dışarıdan nasırlara benziyorlar.
  4. Düz. Cildin yüzeyinin biraz gerisinde kalıyor. Düz papillomlar genellikle çoklu yapıdadır ve zamanla birbirleriyle birleşirler.
  5. Keratopapillomlar. Yaşlılarda daha sık tespit edilir. Şekli düz neoplazmları andırıyor. Keratopapillomların rengi ten renginden koyuya kadar değişir.
  6. Bazaliomalar. Genellikle yüzde veya sırtta oluşan tek bir tümör. Sık hasar nedeniyle bazalioma hücreleri kötü huylu hücrelere dönüşür.

Ayrıca genital siğiller de vardır. Bu tür neoplazmlar enfeksiyondan birkaç yıl sonra ortaya çıkmaz. Virüsün aktivitesi bağışıklık sistemi tarafından bastırılır. Provoke edici faktörlerin etkisi altında, genital siğiller (genellikle küçük) üreme sisteminin organlarını etkiler.

Cinsel organlarda papillomlar tespit edilirse HPV tipinin belirlenmesi için test yapılması önerilir.

Tanımlanan virüs türünün onkojenik olduğu ortaya çıkarsa, malignite riski yüksek olduğundan büyümeler giderilmelidir.

Ayrıca immünomodülatör, antiviral tedavi ve bir jinekolog veya ürolog tarafından düzenli gözlem yapılması da zorunludur.

Yerelleştirme

Vücutta birden fazla lezyon olması durumunda papillomatozun mevcut olduğu söylenir. Üstelik tümörün şekli ne olursa olsun, gelişimlerine nadiren ciddi semptomlar eşlik eder. Ancak tümörlerin yerleşimine göre klinik tablonun niteliği değişiklik gösterebilmektedir.

Koltuk altı bölgesi

Koltuk altlarındaki büyümeler genellikle ten rengindedir ve ince bir sapla cilde yapışıktır. Zamanla bu bölgede birlikte büyüyen birkaç papillom ortaya çıkar.

Koltuk altlarındaki papillomlar iltihaplanmaya eğilimlidir. Bu, bu bölgedeki ter bezlerinin vücudun diğer bölgelerine göre daha aktif çalışmasıyla açıklanmaktadır. Salgılanan sıvı büyümeleri tahriş eder ve bu da kaşıntıya neden olur. Sorunlu bölgenin aktif olarak kaşınması, ikincil bir enfeksiyonun eklenmesine neden olur.

Ayrıca bu bölgedeki büyümeler sıklıkla yaralanarak kanamaya neden olur.

Dudaklarda

Dudaklarda çoğunlukla düz veya sarkık büyümeler görülür. Gelişimin ilk aşamasında, çeşitli cilt patolojilerinin karakteristik özelliği olan sorunlu bölgede şişlik görülür. Daha sonra neoplazm koyulaşır veya aydınlanır.

Büyüme nedeniyle dudaklarda çatlaklar oluşur ve cilt kurur. Büyük papillomlar iletişim kurarken veya yemek yerken zorluklar yaratır.

Kasık bölgesinde

Kadınlarda genital siğiller lokalizedir:

  • vajinada;
  • rahim ağzında;
  • labiada;
  • kasık bölgesine bitişik dokularda.

Erkeklerde papillomavirüs kendini gösterir:

  • cinsel organlarda;
  • üretrada;
  • anüsün yakınında.

Tedavinin yokluğunda kasık bölgesindeki kondilomların konsantrasyonu artar. Sık yaralanma nedeniyle yerel dokuların enfeksiyon riski artar ve bu da aşağıdakilere neden olur:

  • yanma hissi;
  • anormal akıntı;
  • hoş olmayan koku.

Vakaların yaklaşık %20'sinde genital siğiller dışarıdan müdahale edilmeden kaybolur. Tümörler sıklıkla hasar görürse hücreleri kötü huylu hale gelebilir.

Görünüm nedenleri

Vücutta büyümeler, vücuda insan papilloma virüsü (HPV) bulaştığında meydana gelir.

Patojenik ajan yalnızca açık yaralardan nüfuz eder. Bu, vücuttaki siğillerin nereden geldiğini açıklıyor.

Tıbbi araştırmalara göre dünya nüfusunun %80'inden fazlası HPV taşıyıcısıdır. Enfeksiyon aşağıdaki şekillerde gerçekleşir:

  1. Doğrudan iletişim. Kasık bölgesinde genital siğillerin ortaya çıkması HPV taşıyıcısı ile cinsel ilişkiden kaynaklanır.
  2. Anneden çocuğa. Bebek doğum sırasında enfekte olur. Enfekte yenidoğanlarda bazen ağızda veya gırtlakta papillomatozis gelişir.
  3. aracılığıyla ev eşyaları. HPV sıcak ve nemli ortamlarda canlılığını korur. Bu nedenle hamama, saunaya giderken veya ortak havlu, makas ve diğer eşyaları kullanırken vücudun enfeksiyon kapması mümkündür.

Enfeksiyondan sonra insan bağışıklık sistemi, HPV'nin aktivitesini baskılayan spesifik antikorlar üretir. İlk defa, doğal savunmayı zayıflatan üçüncü taraf faktörlerinin etkisi altında vücutta papillomlar oluşur.

Vücuttaki ilk neoplazmlar, vücudun genel direncinin azaldığı durumlarda ortaya çıkar.

Bu, aşağıdaki koşullar altında gerçekleşir:

  1. İmmün yetmezlik durumu. Tümör süreçlerinin, ciddi kan patolojilerinin ve AIDS'in seyrinin arka planında ortaya çıkar. Bağışıklık yetersizliği ayrıca sık görülen soğuk algınlığı, otoimmün hastalıklar ve iç organ naklinden de kaynaklanabilir.
  2. İhlal hormonal denge. Kadınlarda ergenlik döneminde, hamilelikte veya menopoz döneminde ortaya çıkar. Oral kontraseptif alan veya endokrin patolojilerinden muzdarip kişilerde hormonal dengesizlik görülür.
  3. Obezite. Genellikle endokrin hastalıklarının bir sonucudur.
  4. Bağımlılık kötü alışkanlıklar. Sigara içenlerde HPV daha sık aktiftir. Vücuda nüfuz eden nikotin kan dolaşımını bozar, bunun sonucunda dokular yeterli besin alamaz.
  5. Kötü ekolojik durum. Buna solaryuma sık ziyaretler ve tehlikeli üretim de dahildir.
  6. Keskin veya kronik patolojiler iç organlar.

Papillomların vücutta ortaya çıkması zayıflamış bir bağışıklık sistemini gösterir. Tümörler aktif olarak büyüyorsa doktora danışmanız önerilir. Bu, vücudun patojenik ajanlara karşı koyma yeteneğini kaybettiği bir bağışıklık yetersizliği durumunu gösterebilir.

Teşhis

Tipik olarak papillomların teşhis edilmesi zor değildir. Her tümörün diğer tümörlerden ayırt edilmesini sağlayan karakteristik bir şekli vardır. Kötü huylu bir büyümeden şüpheleniliyorsa muayene bir cerrah tarafından yapılır.

Doktor sorunlu bölgeden doku alır. Bundan sonra materyal sitolojik incelemeye gönderilir. Ayrıca virüsün tipini belirlemek için polimeraz zincir reaksiyonu gerçekleştirilir.

Kadın genital organlarını etkileyen kondilomlarda kolposkopi ve doku biyopsisi reçete edilir.

Her iki partnerin de vücut muayenesinden geçmesi önerilir. Tanı sırasında yüksek düzeyde onkogenik bir virüs tespit edilirse hastanın yılda iki kez doktor muayenesine tabi tutulması gerekir.

Silmek gerekli mi

Papillomların tedavisi konservatif veya cerrahi yöntemler kullanılarak gerçekleştirilir. Birincisi, vitamin komplekslerinin düzenli alımını ve bağışıklık sistemini güçlendirmeye yönelik önlemlerin uygulanmasını içerir.

Bu tür eylemlerin bir sonucu olarak, vücudun virüsün aktivitesiyle bağımsız olarak savaşacağı doğal mekanizmalar başlatılır.

Aşağıdaki durumlar tespit edildiğinde cerrahi müdahale endikedir:

  • nedeniyle neoplazmalar sürekli hasar görür. kötü konum;
  • Papillomların konsantrasyonu ve boyutu artış;
  • cinsel organlarda mevcut kondilomlar;
  • neoplazmlar değişti renk.

Bu faktörler mevcutsa, karmaşık tedavi yapılmalıdır. Papillomların tedavisinde antiviral ilaçlar ve immünomodülatörler kullanılmaktadır. Bu ilaçlar virüsün aktivitesini bastırır. Ancak bu ilaçlarla bundan kurtulamazsınız.

Tedavi

Genital siğilleri tedavi etmenin en uygun yöntemi tümörlerin çıkarılmasıdır. Büyümelerden kurtulmak için aşağıdakiler reçete edilir:

  1. Kriyo-tahribat. Yöntem, sorunlu bölgelerin sıvı nitrojene maruz bırakılmasını içerir. İkincisi, kondilomun ortadan kalkması nedeniyle dokuyu tahrip eder. Kriyodestritin dezavantajı, işlemden sonra vücutta yara izlerinin kalmasıdır.
  2. Termokoagülasyon. İşlem sırasında tümör yüksek sıcaklığa ısıtılarak yakılır. Manipülasyonlar sonunda ciltte birkaç gün içinde iyileşen açık yaralar kalır.
  3. Lazer tedavisi. Doktor, özel bir cihaz kullanarak tümörü katman katman çıkarır. Prosedür düşük travmatik olarak kabul edilir.
  4. Elektrokoagülasyon. Tümör yüksek frekanslı akım kullanılarak yakılır.
  5. Kimyasal imha. En travmatik yöntem. Büyümelerin kimyasal bileşimle tedavisini sağlar.

Papillomların tedavisi için öngörülen konservatif tedavi, antiviral ilaçları içerir. İlaçlar patojenik ajanın aktivitesini bastırır ve bağışıklık sistemini uyarır. Klinik tablonun niteliğine bağlı olarak doktor antiviral tabletler veya enjeksiyonlar reçete eder.

Tedavi taktikleri doktor tarafından belirlenir. Vücuttaki tümörleri kendi başınıza çıkarmanız kesinlikle önerilmez. Bu, kötü huylu tümörlerin gelişmesine neden olabilir.

Papillomlar neden tehlikelidir?

Papillomlar insan hayatı ve sağlığı için tehdit oluşturmaz. Bu tür yeni büyümeler yalnızca görünümü bozar. Bununla birlikte, büyümeleri oluşturan hücrelerin onkojenitesi düşük olsa bile, kanser tümörü gelişme olasılığı devam etmektedir.

Tehlike sürekli yaralanan neoplazmlardan kaynaklanmaktadır.

Papillomlardan kaynaklanan olası komplikasyonlar şunlardır:

  • hasarlı bir tümör yoluyla enfeksiyona bağlı doku iltihabı;
  • servikal erozyon.

Genital organlar etkileniyorsa genital siğillerin alınması gerekir. Bu tür neoplazmalar oldukça onkojeniktir. Ayrıca tehlikeli olan, diğer neoplazmalardan daha sık olarak kanserli bir tümöre dönüşen tek bazal hücreli karsinomlardır.

Önleme

Papillomların vücutta görünmesini ve virüsün insan vücudunda aktivasyonunu önlemek için bazı önleyici kurallara uymak gerekir.

Her şeyden önce uzmanlar bağışıklık sisteminin durumunun yakından izlenmesini öneriyor. Bunu güçlendirmek için doğru beslenmeniz, aktif bir yaşam tarzı sürmeniz, spor yapmanız, kötü alışkanlıklardan vazgeçmeniz, temiz havada daha fazla zaman geçirmeniz gerekir.

Ayrıca kişisel hijyen tedbirleri de ihmal edilmemelidir. Önleme amacıyla düzenli tıbbi muayenelerden geçmek de önemlidir.

Cinsel ilişki sırasında bariyer doğum kontrol yöntemlerinin kullanılması zorunludur.